Historie van de kerk

Geschiedenis van de Laurentiuskerk

Deze kerk startte als tufstenen zaalkerkje eind 12e, begin 13e eeuw.  Midden 13e eeuw werd de kerk vergroot en daarvoor werd baksteen gebruikt. De tufstenen muren van de oude kerk werden bekleed met baksteen en zo werd oud en nieuw één geheel; de stijl is romano-gotisch. De kerk is genoemd naar de heilige Laurentius

De toren werd gebouwd tussen 1646 - ’52 als vervanging van een ouder, kleiner en vrijstaand exemplaar uit de 12e eeuw. De 48 meter hoge toren is een baken in het wierdenlandschap en voor de mensen die de Waddenzee bevaren. Bouwmeester Adam van Collen was verantwoordelijk voor de vormgeving die soms ietwat oneerbiedig bestempeld wordt als ‘Early Bommelstonian’. De toren heeft een octogonale bovenbouw met koepel, het geheel rustend op een vierkante basis. De bovenbouw wordt bekroond door een open ‘ui-vormige’ spits. De natuurstenen blokken op de hoeken geven een rustiek effect. In het torenportaal wordt het koperen inlegwerk van de zerk voor Hermannus Jarghes (1506) bewaard. De reeks grafstenen dateert uit later tijd. Bij de restauratie van 1953 - ’57 zijn de spitsboogramen uit de 19e eeuw vervangen door de oorspronkelijke lancetvormige ramen. Oude portalen zijn deels hersteld en voorzien van sluitbalken.

De opstelling van de meubels uit de vroege 19e eeuw is kenmerkend voor de protestantse periode: tegen de zuidwand de kansel, daaromheen de banken, en het koor afgescheiden als avondmaalsruimte. Tegenover de kansel staat de herenbank voor familie de Alberda, die in 1817 het orgel, gebouwd door R.A.Lohman, schonk. Het beeldhouwwerk is van A. Wallis, die ook de beelden maakte voor het orgel van der A-kerk in Groningen, toen dat in 1815 uit de Broerkerk daarheen werd overgebracht. Op de panelen van de kansel zijn de geboorte van Christus, de vlucht naar Egypte, de graflegging, de opstanding en de Hemelvaart afgebeeld. Alles in opdracht van de toenmalige collator Goosen Geurt Albeda van Dijksterhuis.

Na de restauratie van 1957 is de massieve doopvont van basaltlava (een soort tufsteen), daterend uit de vroege 13e eeuw, vanuit het Groninger Museum teruggekeerd.